Asil Yüreği Olanlara...

İçimde yarattığın mutluluk bir kelebek gibiydi.

Az bir ömrü var kelebeklerin dediler.

İnanmadım, kendilerince söylendiler.

Kelebeğin kanatları koptu şimdi,

Ona renk veren o masum kanatları.

Onu uçuran, havayla buluşturan.

Öyle ya az ömürleri varmış kelebeklerin.

Uçmak hakkıydı o zaman.

Ama koptular terkettiler onu ve aşağı düştü kelebek.

Boşluğa...

En dibe...

Sebepsizce...

Ölseydi hayatını yaşayıp birşey demezdim de.

Görmeden öldü kelebeğim.

Uçamadan öldü...

Öldürdüler...

Düşürdüler...

Onu çok üzdüler...

Bitirdiler...

Ben şimdi kanatsız da olsa mutlu olmaya uğraşıyorum!

Yalan çıkacak söyledikleri...

Hikaye olacak, bir masal.

Görücekler;İNANAN;

Kanatsız bir kelebeği doğuruyor yeni baştan hergün.

Ama kabul etmek gerek,

Bu kanatları kırık bir kelebek,

Bu kanatları kırık bir mutluluk...

Çağla Aksoy.