Ne Kalem Ne De Silgi...
Bu kaçıncı sensizliği soluyuşum?
Bu kaçıncı sensizlikte boğuluşum?
Kendimi bulamıyorum ben bu muyum?
Neden diye defalarca soruyorum...
Sensizlik karanlık.
Korkuyorum karanlıktan
Bir mum yakıyorum
Kendi mum ışığımı bir umut sanıyorum...
İçimde bir zehir sanki,
Ölümcül derecede miktarı fazla.
Atmak istiyorum; kusacak bir nefretim dahi yok.
İçimdeki zehirle büyüyorum...
Siyahta,beyazda ve ikisinin arasında,
Yüreğimde dinmek bilmeyen o derin sızıda,
Günün başlangıvı, bitişi ve arasında,
Heryerde senin olmana dayanamıyorum...
Ne yapsam diye düşünüyorum.
Silmek istesem silgi,
Karalamak istesem kalem bulamıyorum.
Silgiyle 'unutmak''ı silip, kalemle Seni yazıyorum...
Çağla Aksoy.

0 yorum yazılmıştır